Hepatit D (Delta Hepatiti) Bulaşma Ve Tedavi

içerik

Hepatit B Tedavisi

Hepatit D (Delta Hepatiti) Bulaşma Ve Tedavi

Hepatit B ciddi bir karaciğer fonksiyonudur ve hepatit B virüsünden dolayı oluşmaktadır. Bazı kişiler için hepatit B enfeksiyonu kronik olabilmektedir. Bu da hastalığın etkilerinin en azından 6 ay süreceği anlamına gelmektedir. Kronik hepatit B hastalığına sahip olmak karaciğer yetmezliği, karaciğer kanseri veya siroz gibi karaciğerde kalıcı olan hasarlara sebep olur.

Hepatit B’ye yakalanan yetişkinlerin, belirtileri ve işaretleri her ne kadar ciddi olsa da, tam olarak iyileşirler. Bebekler ve çocuklarda ise durum hepatit B’ye yakalanmak için çok daha uygundur.

Çünkü bağışıklık sistemleri oldukça zayıftır. Yapılan aşılar hepatit B oluşmasını önleyebilir, ancak hastalığa sahip olmanız durumunda pek bir çözümü yoktur.

Ayrıca birtakım ilaçlar alarak hastalığın yayılmasını önleyebilirsiniz.

Hepatit B genellikle kan yolu ile, açık yaralardan veya vücut sıvılarında hepatit B bulunan bir kişiden bulaşabilir. İyi haber ise çoğu durumda hastalık etkileri çok uzun sürmez. Hastalık bir kez bulaştığında vücut birkaç ay içerisinde hastalığa karşı bağışıklık kazanır ve bu ömür boyu sürer. Böylece hepatit B’ye tekrar yakalanma ihtimaliniz ortadan kalkar.

Hepatit B hastalığı hepatit B virüsü tarafından meydana gelen bir hastalıktır. Hastalığın virüsü insandan insana kan yolu ile, sperm yolu ile veya vücut sıvıları yolu ile geçer. Hepatit B virüsünün en yaygın olarak bulaşma alanları ise;

  • Cinsel temas: Korunmasız olarak cinsel ilişki içerisinde bulunan kişilere kan, sperm, vajinal yollarla veya tükürük ile hepatit B virüsü bulaşabilir.
  • İğne: Hepatit B, iğne veya şırıngaların ortak olarak kullanılması durumunda enfeksiyonlu kandan diğer kişiye bulaşabilir.
  • Kazalı iğne: Hepatit B hastalığı insan kanı ile temas haline geçen sağlık personeli için de büyük bir risk taşımaktadır. Bu yüzden tüm koruyucu tedbirler alınarak işlem yapılmalıdır.
  • Anneden çocuğa: Kanında hepatit B virüsü bulunan hamile bir bayanın, doğacak çocuğunda da bu virüs bulunur. Ancak tüm ihtimallere karşı yeni doğan bebeğe, enfeksiyon olmaması için aşı yapılmalıdır. Eğer hamilelik durumu söz konusu ise hepatit B testi olma konusunda doktorunuz ile konuşunuz.

2 tür hepatit B çeşidi bulunmaktadır. Bunlar kronik ve akut hepatit B’dir. Akut hepatit B’nin etkileri 6 aydan daha az sürer. Bağışıklık sisteminiz, vücudunuzdan hastalığın etkilerini kaldıracaktır. Birkaç ay içerisinde tamamen normale dönebilirsiniz.

Hepatit B olan yetişkinlerin çoğu akut enfeksiyona sahip olurlar. Ancak ilerleyen durumlarda kronik enfeksiyona dönüşebilir. Kronik enfeksiyon ise 6 aydan daha fazla sürmektedir. Bağışıklık sisteminiz akut enfeksiyon ile savaşamadığında enfeksiyon, ömür boyu sürebilir.

Siroz ve karaciğer kanseri gibi ciddi hastalıklara sebep olabilir.

Hepatit B Belirtileri Nelerdir?

Hepatit B belirtileri hastalığın hafif veya ciddi olması durumlarına göre değişiklik göstermekle birlikte, enfeksiyonun bulaşmasından sonra 1-4 ay arası bir süre varlığını sürdürür. Hepatit B’nin işaretleri ve belirtileri mide ağrısı, koyu renkli idrar, yüksek ateş, eklem ağrısı, iştah kaybı, mide bulantısı, kusma, halsizlik, bitkinlik, cildin sarıya ve gözlerin beyaza dönmesidir.

Eğer hepatit B riski taşıyorsanız acilen doktorunuz ile temas haline geçiniz. Önleyici tedavi işlemi, virüse maruz kalındıktan sonra 24 saat içerisinde gerçekleştirilir ve enfeksiyon riskini azaltmaktadır.

Hepatit B Risk Faktörleri Nelerdir?

Hepatit B kan, sperm veya vücut sıvıları ile yayılmaktadır. Eğer aşağıda saymış olduğumuz durumlara sahipseniz, hepatit B riskiniz de artışa geçmektedir.

  • Hepatit B virüsüne sahip pek çok partner ile korunmasız cinsel ilişki yaşamanız,
  • Uyuşturucu kullanımı sırasında aynı şırıngayı kullanmak,
  • Bir erkeğin bir başka erkek ile cinsel ilişkiye girmesi,
  • Kronik hepatit B enfeksiyonuna sahip biri ile birlikte yaşamak,
  • Enfeksiyonlu bir anneden doğan bir bebek,
  • İnsan kanı ile temasa girmek durumunda kalacağınız bir işe sahip olmak,
  • Afrika ve Doğu Avrupa gibi bölgelere yapacağınız seyahatlerde yüksek bir hepatit B enfeksiyonuna yakalanma riskine sahipsiniz.

Hepatit B Komplikasyonları Nelerdir?

Hepatit B enfeksiyonuna sahip olmak ciddi komplikasyonlara sebep olmaktadır.

  1. Siroz: Hepatit B enfeksiyonu ile alakalı tahrişler, yoğun karaciğer yaralarına sebep olmakla birlikte karaciğerin fonksiyon kabiliyetini kısıtlar. Bu durumda siroza neden olur.
  2. Karaciğer kanseri: Kronik hepatit B enfeksiyonuna sahip olan insanlarda karaciğer kanseri gelişme riski de artar.
  3. Karaciğer yetmezliği: Akut karaciğer yetmezliği, karaciğerin fonksiyonlarını kaybetmesi ile meydana gelen bir durumdur.
  4. Diğer durumlar: Hepatit B’ye sahip olan hastalarda böbrek hastalığı, kan damarlarında iltihap olma veya anemi olma riskleri de artmaktadır.

Hepatit B Teşhisi Nasıl Yapılır?

Eğer doktorunuz hepatit B olduğunuzdan şüpheleniyor ise, sizi kan testi gibi birtakım testlere tabi tutacaktır. Eğer sisteminizde virüs bulunmakta ise kan testi ile belirlenebilmektedir.

Ayrıca hastalığın akut veya kronik olması da bu test ile ortaya çıkmaktadır. Ayrıca doktorunuz tarafından incelenmek ve karaciğer hasarının olup olmadığını belirlemek üzere bir karaciğer örneği alınabilir.

Bu test sırasında ince bir iğne derinize batırılır ve alınan doku örnekleri laboratuvar ortamında incelenir.

Doktorlar bazı durumda karaciğer hasarını belirlemek için sağlıklı kişilere de hepatit B teşhis işlemlerini yapabilmektedir. Görüntüleme metodu hakkında doktorunuzla bazı şüpheli durumları konuşmalısınız. Bunlar;

  • Hepatit B hastalığına sahip biri ile yaşamanız,
  • Hepatit B’ye sahip biri ile cinsel ilişkiye girmeniz,
  • Karaciğer enzim testi ile açıklanamayan anormal sonuçların çıkması,
  • Aids veya hepatit C’ye sahip olmak,
  • Hepatit B’nin yaygın olduğu bir yerden göç etmiş olmak,
  • Yasal olmayan uyuşturucuları enjekte etmiş olmak,
  • Bir erkek ile erkeğin cinsel ilişkiye girmesi,
  • Böbrek diyalizi yaptırmak,
  • Hamile olmak,
  • Bağışıklık sistemini zayıflatıcı ilaçlar almış olmak, kesinlikle doktorunuz ile paylaşmanız gereken durumlar arasında yer almaktadır.

Hepatit B Tedavisi Nasıl Yapılır?

Hepatit B tedavisinde genel olarak 3 farklı tedavi yöntemi kullanılmaktadır. Bunlar hastalığı önlemeye yönelik tedavi yöntemleri, akut hepatit B’ye yönelik tedavi yöntemleri ve kronik hepatit B’ye yönelik tedavi yöntemleridir.

1.Önleyici Yöntemler

Eğer hepatit B virüsüne maruz kaldığınızı düşünüyorsanız, derhal doktorunuz ile temasa geçiniz. Eğer aşı olmadıysanız veya olup olmadığını hatırlamıyorsanız doktorunuzdan bilgi alınız. Çünkü virüsle etkileşime geçtikten sonraki 12 saat, gelişmekte olan hastalığa karşı büyük bir öneme sahiptir.

2.Akut Enfeksiyon Tedavisi

Eğer akut hepatit B’ye sahip olduğunuz belirlenmiş ise bu kısa süreli bir durumdur ve kendiliğinden ortadan kalkacaktır. Tedaviye ihtiyaç duymayabilirsiniz. Evde tedavi yöntemi ile yeterli miktarda beslenme ile bağışıklık sistemi güçlenerek hastalığın belirtileri ortadan kalkar.

3.Kronik Enfeksiyon Tedavisi

Eğer kronik hepatit B teşhisi konuldu ise karaciğer hastalıkları riskini azaltmak ve hastalığın başkalarına bulaşmasını önlemek için tedaviye ihtiyaç duyacaksınız.

Tedavi yöntemleri ise antivirüs ilaç kullanımı ile virüslerle savaşmak ve karaciğere hasar verme kabiliyetini azaltmak, uzun zaman gitmeyecek olan hepatit B için vücudun salgıladığı sentetik bir madde olan interferon kullanılarak genç insanların enfeksiyon ile savaşma kabiliyeti kazanmaları gibi yöntemler kullanılmaktadır.

Ayrıca ciddi bir şekilde karaciğer hasarı oluşmuş ise karaciğer nakli gerekmektedir. Ameliyat esnasında zarar görmüş karaciğer ile sağlıklı karaciğer yer değiştirir. Sağlıklı karaciğerler ise donörlerden sağlanmaktadır.

Источник: https://evdesifa.com/hepatit-b-tedavisi/

Вирусный гепатит D (Д, дельта). Причины, способы инфицирования, диагностика

Hepatit D (Delta Hepatiti) Bulaşma Ve Tedavi

Вирус, вызывающий гепатит D (Д), или «дельта-агент», является самым уникальным и, в то же время наиболее вирулентным среди всех гепатотропных вирусов.

Вирус гепатита D (Hepatitis D Virus – HDV) впервые был выявлен в Италии в 1977 году. Он имеет самый маленький геном.

Уникальный вирус гепатита D

Уникальность заключается в том, что он не может реализовывать свои патогенные свойства в организме человека без «помощника», которым является вирус гепатита B (HBV). Некоторые исследователи рассматривают вирусный гепатит D как осложнение гепатита B.

Вирус гепатита D содержит в своей структуре РНК, оболочка отсутствует. Ее роль выполняет HBV, а точнее – его поверхностный антиген HBsAg. Поэтому HBV в этом случае выступает в роли вируса-хелпера (от англ. Help – помощь).

Соответственно, активное размножение (репликация) HDV с последующим развитием повреждения печени осуществимо исключительно в организме, зараженном HBV.

Причем, активная жизнедеятельность вируса гепатита D возможна и у больных с содержанием HBsAg в крови ниже порогового уровня.

Свойства вируса гепатита D

Патогенные свойства HDV заключаются в непосредственном повреждении клеток печени – гепатоцитов. Этим он отличается от HBV, при котором проявления поражения печени обусловлены в большей степени действием собственной имунной системы человека, поражающей гепатоциты, зараженные вирусом гепатита B.

В настоящее время установлено наличие трех генотипов HDV.

Первый самый распространенный и обнаруживается практически во всем мире. Второй встречается преимущественно в Японии и странах Юго-Восточной Азии, а третий преобладает в Южной Америке и отличается наиболее тяжелым течением заболевания.

Исследования болезни еще продолжаются, и есть основания предполагать, что вирус обладает более высокой мутационной способностью, и количество генотипов его намного больше.

Как передается вирус гепатита D?

Механизм передачи HDV – парентеральный, при контакте с зараженной кровью или биологическими жидкостями человека.

HDV передается такими же путями, как и HBV. Чаще всего инфицируются наркоманы, употребляющие инъекционные наркотики. Возможна передача вируса при переливании крови и ее компонентов (гемотрансфузии).

Этот возбудитель часто передается при оказании медицинских услуг с некачественно проведенной стерилизацией инструмента.

Также возможно заражение при иглоукалывании, нанесении татуировок, предоставлении салонных услуг (маникюр, педикюр) и других манипуляциях, при которых есть вероятность контакта с зараженной кровью.

Инфицирование вирусом гепатита D при незащищенных половых контактах происходит намного реже, чем HBV. А заражение гепатитом D детей от инфицированной матери (вертикальный путь передачи) ещё более редко.

Особенности заражения HDV

Источником инфицирования является больной человек или вирусоноситель. Степень контагиозности больных самая высокая на стадии, предшествующей разгару болезни.

Учитывая «неразлучность» вирусов гепатитов D и B, существует два типа инфицирования HDV: коинфекция и суперинфекция.

При совместном инфицировании (коинфекции) происходит одномоментное заражение обоими видами вирусов. В большинстве случаев при таком типе инфицирования конечным результатом становится полное выздоровление больного. Однако, риск возможных осложнений, естественно, несколько выше, чем при инфицировании только HBV.

При суперинфекции (англ. Super – сверх) заражение HDV происходит на фоне текущего гепатита B, чаще – хронического. При этом отмечается внезапное ухудшение течения болезни.

В почти 70% случаев впоследствии формируется хронический вирусный гепатит D. Возникновение таких осложнений, как цирроз печени и печеночная недостаточность, у этой группы больных существенно выше.

Полное выздоровление встречается редко.

Симптомы и диагностика

Клиническая картина и варианты изменений лабораторных показателей несколько различаются при заражении в виде коинфекции или суперинфекции.

Острый вирусный гепатит D при коинфекции

Инкубационный период составляет от трех до двенадцати недель, иногда – до шести месяцев.

Продромальный период обычно короткий, быстро развиваются симптомы интоксикации. Характерно повышение температуры до высоких цифр, боли в правой подреберной области. Также могут быть боли в мышцах, суставах.

В периоде присоединения желтухи выраженность интоксикации нарастает, боли в области печени усиливается.

При осмотре выявляется увеличение печени и селезенки.

Особенностью коинфекции является обострение в виде усугубления клинических симптомов и изменений биохимических показателей крови через 2–4 недели от начала заболевания.

При этом отмечается превалирующее увеличение активности АСТ над АЛТ и повышение показателя тимоловой пробы, что не совсем характерно для типичного течения острого воспаления печени.

Дельта-антиген (дельта-Ag) и РНК HDV в крови выявляются уже через 3–7 дней после начала развития желтухи и в течение последующих 10–14 дней. Антитела к HDV класса IgM отражают наличие инфекции, их количество прямо зависит от активности вируса и степени повреждения печени. Антитела к HDV класса IgG идентифицируются в разгар болезни и в период выздоровления.

Практически всегда при этом вирусе в крови диагностируются также HBsAg и антитела к HBc класса IgM

Острый вирусный гепатит D при суперинфекции

Инкубационный период заболевания более короткий: до одного-двух месяцев.

Начало болезни острее, чем в предыдущем случае. Температура тела резко поднимается до лихорадочных цифр, ощутимы боли в области правого подреберья.

Клинические симптомы усиливаются с появлением желтухи. Возможно внезапное развитие отечно-асцитического синдрома, появляются признаки глубоких нарушений функций печени.

В крови обнаруживается дельта-Ag, антитела к HDV класса IgM. Также, помимо HBsAg, появляются антитела к НВе и НВс класса IgM.

Для течения этого типа заболевания характерно волноообразное прогрессирование симптомов поражения печени и увеличение активности ферментов в показателях биохимического анализа крови.

Как уже упоминалось выше, при суперинфекции HDV в большинстве случаев происходит переход в хронический вирусный гепатит D.

Хронический вирусный гепатит D

Частота развития составляет до 3% у больных с коинфекцией, и у 70–85% – с суперинфекцией HDV.

Присоединение HDV к хроническому вирусному гепатиту B утяжеляет его течение. Это проявляется обострением клинических симптомов, патологическими изменениями лабораторных показателей. При морфологическом исследовании ткани печени выявляются изменения, свидетельствующие об умеренной или тяжелой степени активности гепатита.

Клиническая картина мало чем отличается от течения других видов хронического вирусного гепатита.

Часто происходит снижение в печени функции синтеза белков и, в связи с этим, частое развитие отечно-асцитического синдрома. Характерны кратковременные повышения температуры, при этом отмечается повышение активности печеночных трансаминаз.

В крови выявляются анти-HDV класса IgG совместно с HBsAg. Определяется РНК HDV.

Наличие антител к HDV класса IgM и дельта-Ag указывает на активность инфекционного процесса.

Диагноз подтверждается при наличии в печеночных биоптатах дельта-Ag.

Заболевание протекает с чередованием периодов обострений и ремиссий. В большинстве случаев при отсутствии лечения трансформируется в цирроз печени.

Вирусный гепатит D у детей

Вирус гепатита D у детей передается такими же путями, что и у взрослых.

Данных о течении вирусного гепатита D у детей пока недостаточно. Но большинство исследователей утверждают, что развитие гепатита D у детей сходно с вариантом заболевания у взрослых, при котором быстро развивается поражение печени.

У большинства детей, инфицированных HBV, течение заболевания бессимптомное, без явных симптомов повреждения печени. Если присоединяется вирус гепатита D (суперинфекция), у детей развивается тяжелое поражение печени, возможно формирование цирроза.

При одномоментном инфицировании вирусами гепатита B и D (коинфекции), у детей чаще, чем у взрослых, происходит хронизация HDV.

Причем эта особенность коррелирует с детским возрастом: чем младше ребенок, тем больше вероятность развития хронической формы.

Лечение вирусного гепатита D

Основой лечения является проведение противовирусной терапии. Вирус гепатита D, к сожалению, плохо поддается специфической терапии. Ведутся научные исследования по разработке новых препаратов, которые бы более эффективно действовали на возбудителя инфекции.

В настоящее время применяются препараты альфа-интерферона в больших дозировках. Комбинированная терапия (с рибавирином, ламивудином и др.) не является более эффективной, чем монотерапия интерфероном.

Контроль лечения производят определением серологических маркеров HBV и HDV. Успешность лечения определяется исчезновением вирусов гепатита B (ДНК) и D (РНК), а также элиминацией HBsAg. Причем, количественное определение именно РНК HDV является важным критерием эффективности проводимого лечения.

Препараты интерферона не применяются при снижении иммунной функции организма или при декомпенсированном циррозе печени.

Как вспомогательное лечение при проведении противовирусной терапии применяются гепатопротекторы, препараты для детоксикации организма.

Лечение вирусного гепатита D у детей производится такими же препаратами противовирусной терапии, как и у взрослых. Однако, процент неудач при лечении вируса гепатита D, по данным исследований, у детей выше.

Ведутся дискуссии о целесообразности трансплантации печени как метода лечения.

Профилактика

Клинические исследования по созданию специфической вакцины все еще на стадии разработки.

Коинфекцию возможно предотвратить проведением вакцинации против HBV или введением специфического иммуноглобулина.

Вакцинация против HBV включена в детский календарь прививок во многих странах. Производится обычно трехкратным введением вакцины. Вторая доза вводится через 1 месяц, а третья – через 5 месяцев после первой. Эффект от вакцинации сохраняется в среднем 5 лет.

Суперинфекция предупреждается только методами профилактики, которые включают в себя исключение контактов с кровью и биологическими жидкостями потенциального больного (защищенные половые контакты, средства индивидуальной гигиены и др.)

Источник: http://MoyaPechen.ru/bolezni/hepatitis/virusnyi-gepatit-d-d-delta-prichiny-sposoby-inficirovaniya-diagnostika.html

Hepatitis D

Hepatit D (Delta Hepatiti) Bulaşma Ve Tedavi

Hepatitis D is a liver disease in both acute and chronic forms caused by the hepatitis D virus (HDV) that requires HBV for its replication. Hepatitis D infection cannot occur in the absence of hepatitis B virus. HDV-HBV co-infection is considered the most severe form of chronic viral hepatitis due to more rapid progression towards liver-related death and hepatocellular carcinoma.

A vaccine against hepatitis B is the only method to prevent HDV infection.

Geographical distribution

It is estimated that globally, approximately 5% of people with chronic HBV infection are co-infected with HDV, resulting in a total of 15 – 20 million persons infected with HDV worldwide.

High-prevalence areas include Africa (Central and West Africa), Asia (Central and Northern Asia, Viet Nam, Mongolia, Pakistan, Japan, and Chinese Taipei), Pacific Islands (Kiribati, Nauru), Middle East (all countries), Eastern Europe (Eastern Mediterranean regions, Turkey), South America (Amazonian basin), and Greenland.

However, the global estimation and geographic information are incomplete because many countries do not report the prevalence of HDV.

Transmission

The routes of HDV transmission are the same as for HBV: percutaneously or sexually through contact with infected blood or blood products. Vertical transmission is possible but rare. Vaccination against HBV prevents HDV coinfection, and hence expansion of childhood HBV immunization programmes has resulted in a decline in hepatitis D incidence worldwide.

Symptoms

Acute hepatitis: simultaneous infection with HBV and HDV can lead to a mild-to-severe or even fulminant hepatitis, but recovery is usually complete and development of chronic hepatitis D is rare (less than 5% of acute hepatitis).

Superinfection: HDV can infect a person already chronically infected with HBV. The superinfection of HDV on chronic hepatitis B accelerates progression to a more severe disease in all ages and in 70‒90% of persons.

HDV superinfection accelerates progression to cirrhosis almost a decade earlier than HBV monoinfected persons, although HDV suppresses HBV replication.

The mechanism in which HDV causes more severe hepatitis and a faster progression of fibrosis than HBV alone remains unclear.

Who is at risk?

Chronic HBV carriers are at risk for infection with HDV.

People who are not immune to HBV (either by natural disease or immunization with the hepatitis B vaccine) are at risk of infection with HBV which puts them at risk of HDV infection.

High prevalence in persons who inject drugs (PWID) suggest that injecting drug use is an important risk factor for HDV co-infection.

High-risk sexual activity (e.g. sex worker) is also an increased risk for HDV infection.

Migration from high HDV prevalence countries to lower prevalence areas might have an effect on the epidemiology of the host country.

Screening and diagnosis

HDV infection is diagnosed by high titres of Immunoglobulin G (IgG) and Immunoglobulin M (IgM) anti-HDV, and confirmed by detection of HDV RNA in serum.

However, HDV diagnostics are not widely available and there is no standardization for HDV RNA assays, which are used for monitoring response to antiviral therapy.

HBsAg is useful to monitor treatment response if quantitative HDV RNA is not available. Decreasing HBsAg titers often herald surface antigen loss and HDV clearance, although surface antigen loss is rare in treatment.

Treatment

Current guidelines generally recommend Pegylated interferon alpha for at least 48 weeks irrespective of on-treatment response patterns. The overall rate of sustained virological response is low, however, this treatment is an independent factor associated with a lower lihood of disease progression.

Liver transplantation may be considered for cases of fulminant hepatitis and end-stage liver disease. New therapeutic agents and strategies are needed, and novel drugs, such as prenylation inhibitor or HBV entry inhibitors, have shown early promise.

Prevention

Prevention and control of HDV infection requires prevention of HBV transmission through hepatitis B immunization, blood safety, injection safety, and harm reduction services. Hepatitis B immunization does not provide protection against HDV for those already HBV infected.

WHO response

WHO does not have specific recommendation on hepatitis D, however prevention of HBV transmission by hepatitis B immunization, safe injection practices, blood safety, and harm reduction services with clean needles and syringes, are effective in preventing HDV transmission.

In May 2016, The World Health Assembly adopted the first “Global Health Sector Strategy on Viral Hepatitis, 2016-2021”. The strategy highlights the critical role of Universal Health Coverage and the targets of the strategy are aligned with those of the Sustainable Development Goals.

The strategy has a vision of eliminating viral hepatitis as a public health problem and this is encapsulated in the global targets of reducing new viral hepatitis infections by 90% and reducing deaths due to viral hepatitis by 65% by 2030.

Actions to be taken by countries and WHO Secretariat to reach these targets are outlined in the strategy.

To support countries in moving towards achieving the global hepatitis goals under the Sustainable Development Agenda 2030 WHO is working in the following areas:

  • raising awareness, promoting partnerships and mobilizing resources;
  • formulating evidence-based policy and data for action;
  • preventing transmission; and
  • scaling up screening, care and treatment services.

WHO also organizes World Hepatitis Day on 28 July every year to increase awareness and understanding of viral hepatitis.

Источник: https://www.who.int/news-room/fact-sheets/detail/hepatitis-d

Kronik Viral Hepatit B Delta Ajansız Nasıl Bulaşır? Hastaya Etkileri Nelerdir?

Hepatit D (Delta Hepatiti) Bulaşma Ve Tedavi

Kronik viral hepatit B için delta ajan faktörü önemlidir. Bilhassa hastalıkların hızlı ilerlemesi ve son derece ağır sonuçlar doğurması mümkün olur.

Kronik Viral Hepatit B delta ajansız olarak lanse edilen bir şekliyle karşınıza çıkabilir. Normal bir Hepatit enfeksiyonunun ötesinde hastalığın seyrini tamamen değiştirebilen bir olgudur.

Kronik Viral Hepatit B Delta Ajansız Nedir?

Delta ajansız kronik hepatit B virüsü taşıyıcısı olmak veya hastalığı taşıyıcıdan kapmak mümkündür. Görülme sıklığı çok yüksek olmasa da bu dertten muzdarip insanların var olduğunu söylemek gerek. Şu sıralar Kronik Hepatit B delta ajansız için çeşitli araştırmalar sürüyor. Fakat normalinden çok daha hızlı bir tükenme sürecinin olduğunu söylememiz gerekiyor.

Bu bağlamda kronik viral hepatit B delta ajansız teşhisinin ardından askerlikten muaf olmak veya engelli raporu almak isteyen insanlarla karşılaşabiliyoruz. Zira Kronik viral Hepatit B enfeksiyonu başlı başına 2 yılı aşkın bir sürede devam edebiliyor. Doğal olarak enfeksiyonun zaten yayılmaması gerektiğinden bu tip raporlara olumlu sonuçlarla geri dönüş yapılabiliyor.

Burada delta hepatit olarak adlandırılan hastalığın görülmesiyle karaciğer fonksiyonlarınızın çok hızlı kaybolabileceğini unutmamalısınız. Uzman doktorların yaptıkları genel kıyaslama siroz gibi sistemik hastalıklar üzerine oluyor.

Standart bir kronikleşmiş Hepatit B enfeksiyonu için 50 yaşından 65 yaşına kadar sağlıklı bir yaşam sürebilirsiniz. Sonrasında ise siroz tehdidi baş gösterir.

Oysa Delta devreye girdiğinde ortalama 1 ile 3 yıl arasında siroz teşhisi mümkün hale gelir.

Kronik Viral Hepatit B Delta Ajansız Etkileri

Kronik viral hepatit B delta ajansız etkileri çok ağır olabilir. Hatta yaşamsal faaliyetlerinizi kısıtlayacak ve olabildiğince zor şartlar yaratacak belirtileriyle karşılaşabilirsiniz.

Bunlar arasında kronikleşen bir öksürük gibi basit eğilimler gözlemlenebilir. Alkol tüketimiyle beraber karaciğer ve karın bölgesinde ağrılar, bulantı ve kusmalar izleyecektir. Sürekli halsizlik veya yorgunluk gibi etkilerle kendinizi uyurken bulabilirsiniz.

Siroz evresi ise dönüşü olmayan bir yolun ilk düzlüğü olarak tanımlanabilir.

Bu aşamada daha dikkatli ve stabil bir hayat yaşamak isteyenler için engelli raporu veya askerlik muafiyeti net olarak talep edilebilir. Burada ajansız delta hepatit olması gerekmediği gibi farklı kronik Hepatit enfeksiyonları baz alınabilir.

Kodlarına göre teşhisler
B18Delta Ajanlı Kronik Viral Hepatit B
1Delta Ajansız Kronik Viral Hepatit B
2Kronik Viral Hepatit C
8Diğer Kronik Viral Hepatit Enfeksiyonları
9Kronik Viral Hepatitler (Belirlenmemiş)

Ancak askerlik için yapılan muayeneler üzerinde delta ajanı için özel bir muayene bulunmuyor. Size etkileri bakımından düşünüldüğünde karaciğer muayenesi olarak şikâyetlerinizi belirtmeniz mümkün olabilir. Fakat alacağınız rapor için ciddi bir enfeksiyon gerekecektir.

Bunu sınıflara ayıran sağlık kuruluşları toplamda dört sınıf üzerinden engelli raporu veriyor. Ajansiz olarak verilen kronik Hepatit B raporları var. Ancak diğer karaciğer fonksiyonlarının önemi burada ortaya çıkıyor.

Kronik Viral Hepatit B Delta Ajansız Nasıl Bulaşır?

Kronik Viral Hepatit B Delta ajansız olarak stabil şekilde bulaşıcılığını sürdürür. Delta ajanlı olduğunda ise bazı farklılıklar gösterdiği olmuştur. Dışkı yoluyla bulaşabilen bir virüs türü olan Hepatit B için bu tarz bir eylem, temas, cinsel birliktelik bulaşma nedeni olarak belirtilebilir.

Fakat Delta ajanlı kronik viral hepatit için bu durum çok daha az gözlemlenir. Aynı faktör bulaşıcılık baz alındığında anne karnından anneye geçiş veya bebeğin emzirilme evresini de kapsayabilir. Delta hepatit için bu tip faktörler bulaşıcı olarak nitelendirilmemekte.

Ancak kronik hepatit B virüsünün bulaşıcı olduğunu böyle algılayabiliyoruz. Hepatit taşıyıcısı askerlik yapar mı sorusunun sık sık geldiğini görüyoruz. Burada rahatsızlığın işleyişine göre dört ayrı sınıfta rapor verilebilir.

  • Sınıf 1: %15 Özür Oranı
  • Sınıf 2: %30 Özür Oranı
  • Sınıf 3: %50 Özür Oranı
  • Sınıf 4: %95 Özür Oranı

Kaynaklar

(2 votes, average: 5,00 5)
Loading…

Источник: https://karacigeri.com/kronik-viral-hepatit-b-delta-ajansiz.html

Hepatit B Hastalığı: Hepatit B neden olur? | Hepatit B Nasıl Geçer?

Hepatit D (Delta Hepatiti) Bulaşma Ve Tedavi

Karaciğer hücrelerine yerleşip kana karışan ve karaciğerde iltihaplanmaya neden olan, son derece bulaşıcı ve dirençli Hepatit B virüsü dünyanın hemen hemen her bölgesinde görülmektedir.

Hepatit B virüsü belirtileri başlangıçta çok zayıf olduğu için hasta kimse genellikle durum “kronik” seviye olarak adlandırılan 5. – 6.

aya dek doktora gitme ihtiyacı hissetmez fakat hastalık bu süreç boyunca vücuda tam anlamıyla yayılmış olur.

Hepatit B Virüsü Nedir?

Hepatit B direkt olarak vücuda zararlı bir virüs değildir, onu tehli kılan bağışıklık sistemimizdir. Karaciğer hücrelerinde gelişen Hepatit B’yi vücudumuz zararlı olarak algılayıp karaciğere akyuvar miktarı yüksek kan gönderilir, Hepatit B virüsü canlı organizma içerisinde değilken, dış ortamdayken dahi 1 ile 2 hafta boyunca yaşayabilmektedir.

Bu denli dirençli virüsü akyuvarlar hücreleri vücuttan atmakta zorlanır ve karaciğer hücreleri işlevlerini yerine getiremedikçe iltihaplanma da başlar.

Bağışıklık sistemi, Hepatit B’yi vücuttan atmaya çalıştıkça genişleyen iltihap bölgesi, sonunda kişide şiddetli ağrıya ve sık sık yarı baygınlık hallerine neden olur. Sonunda da karaciğer yetmezliği gibi ciddi durumlarla karşılaşılabilir.

Hepatit B Hastalığı Nasıl Anlaşılır?

Hastalık en sık yeni doğan bebeklerde görülmektedir, yaş ilerledikçe Hepatit B hastalığına yakalanma ihtimali azalır. Bu nedenle gebelik dönemindeki anne adaylarına Hepatit B aşısı yapılması doğacak bebeğin hastalığa yakalanmaması adına kritik önem taşır.

Çin, Hindistan ve Afrika ülkelerindeki nüfusun %10’u Hepatit B taşıyıcılığı yapmaktadır. Taşıyıcı kimselerde zaman zaman halsizlik ve iştahsızlık dışında belirti görülmez, hasta kimselerde de ilk bir ay içerisinde belirtiler bu şekildedir. Ancak ikinci aydan itibaren karın boşluğu şişmesi, kaşıntı, “koyu renkte” idrar ve dışkı atımı görülür.

Hastalığın ikinci ve üçüncü ayı teşhis yapmak için kritik dönemlerdir; çünkü dördüncü ayda hasta tekrar iyi hissetmeye başlayabilir ancak virüs halen vücudunda gelişmeyi sürdürecektir.

Hastalığın ilk aylarında belirtiler şu şekildedir:

  • Deri renginde solgunluk ve göz akında sararma.
  • Vücudun farklı bölgelerinde ödemler görülmesi (şişlikler)
  • Ensefalopati, yani hastanın zaman zaman ne yaptığını ve ne yapacağını unutması, sersemleme
  • Cinsellikten uzaklaşma

Hepatit B virüsü karaciğerde yayılımını arttırdığında şu durumlar gözlemlenir:

  • Kan kusma
  • Deride kaşınmaya bağlı ciddi yaralanma ve kızarıklıklar
  • İstemsiz titreme
  • Şuur kaybı seviyesinde olmamakla birlikte ensefalopati durumunda sıklık ve şiddetlenme
  • Nefes darlığı
  • Ciddi şekilde hızla kiloda düşüş

Yeni Doğan Bebeklerde Hepatit B Belirtileri Ne Zaman Ortaya Çıkar?

Virüs en kolay anneden bebeğine bulaşmaktadır. Taşıyıcı gebe anne adayı gebelik döneminde Hepatit B aşısı yaptırmamışsa ve bebek sağlığı ile ilgili testleri yaptırmamışsa doğacak bebekte Hepatit B hastalığı “kronik” olarak görülür.

Bebekte belirtiler doğum anından itibaren görülecektir ancak belirtiler diğer hastalıklarla karıştırılabilir, bu nedenle uzman doktor kontrolü şarttır. Bebeğin göz akında sarılık, ayak ve el bileklerinde şişlikler, teninde ciddi bozukluklar ve kızarıklıklar ve normalden düşük kiloda doğmuş olması Hepatit B virüsünün ipuçları olabilir.

Hepatit B Tedavi Süreci

Virüsün tedavisinde yaş kriteri önemlidir. Eğer hastalık bebekteyse kronik seviyede olsa dahi virüsün yayılımı durdurulabilir ve hastalığın varlığına rağmen aşı uygulanabilmektedir. 6 aylık tedavi sürecinin ardından karaciğerdeki virüs dışarı atılabilir ancak hasta iyileşse dahi ileriki dönemde hastalığın tekrar nüksetme ihtimali vardır.

Ergenlik döneminde görülen Hepatit B virüsü genellikle ölümcül olmaz; çünkü kişinin bağışıklık sistemi en verimli biçimde çalışacaktır.

İnterferonlar ilacı ile vücudun bağışıklık sistemi koruyucusu akyuvar hücrelerine ekstra protein sağlanır ve genellikle güçlendirilen akyuvar hücreleri, Hepatit B virüsünü kendiliğinden yok eder.

Yinede tedavi sürecinde hasta son derece halsiz hissedecektir, birkaç aylık tedavi sonrası normal yaşamına devam edebilir.

30 yaş sonrasında Hepatit B çok ender görülmekle birlikte farklı hastalıklara sebep olması nedeniyle en tehlisidir; çünkü virüs, karaciğer hücrelerini iltihaplandırdığında siroza, hatta kan kanserine neden olabilir.  Bu dönemde Hepatit B tedavisi ergenlik ve bebeklik dönemine göre daha uzun sürmektedir.

Virüsün ilerleyişini durdurmak amacıyla Nükleosit/Nükleoid etken maddeli ilaçlar ile tedaviye başlanacaktır.

Kısaca NA ve NUC adındaki bu ilaç, Hepatit B virüsünün yayıldığı bölge sınırında “virüsün hedeflediği yeni hücrelere” direnç sağlar ve akyuvar hücrelerinden oluşan bir duvar oluşturur.

Fakat Hepatit B’nin çok güçlü bir virüs olduğunu söylemiştik: etrafında oluşan katmanı aşabilmek için hem kendisini, hem de üzerinde bulunduğu karaciğer hücrelerini DNA mutasyonuna uğratır. Nükleosit tedavisi böylece etkisini yitirir.

DNA mutasyonu sonrasında her hastaya “farklı” tedavi uygulanması gerekir. Uygulanacak tedavi belirlenene dek NA, NUC ve İnterferonlar ilaçlarında doz arttırılır.

Doz arttırılışı ile Hepatit B virüsünde gerileme görülürse ilaç tedavisi sürer ancak gelişimi devam ederse karaciğerin iltihapsız bölgesinden kök hücre alınır ve büyütülür.

Sonrasında da ameliyat ile iltihaplı bölge vücuttan çıkarılır.

Tedavi yöntemlerinden de anlaşılacağı üzere Hepatit B nasıl geçer sorusunun pek çok cevabı var. AIDS hastalığına neden olan HIV virüsünden yüz kat daha bulaşıcı ve en az onun kadar dirençli olan Hepatit B özellikle gebe kadınların üzerine düşerek varsa teşhis ettirmesi gereken, hastalığa sahip kimselerin de tedaviyi erteleme lüksü olmayan bir virüstür.

Hepatit B Öldürür mü, Virüsün Sonuçları

Dünyanın birçok bölgesinde görülmüş olması ve görülme sıklığı nedeniyle Hepatit B virüsü üzerine tıpta ciddi araştırmalar yapılmış ve virüsün yayılımını önleyecek pek çok ilaç üretilmiştir.

Teşhiste çok geç kalınmadıysa ve hasta, tedavi sürecinden vazgeçmezse genellikle Hepatit B virüsü ölüme sebebiyet vermez. Yinede erken yaştaki çocuklar ve orta yaşın üzerindeki kimseler için tehsi büyüktür.

Siroz, kan kanseri, karaciğer yetmezliği, kan zehirlenmesi gibi hastalıklara sebebiyet verebilmektedir.

Hepatit A, C, D, E Virüsleri ile Hepatit B Arasındaki Farklar

  • Hepatit A, C ve E virüsleri bulaşma şekli ve etkileri yönüyle D ve B virüslerinden ayrılır. Hepatit A, C veya E virüsü bulaşan kimselerde şiddetli hastalıklar görülmez ve bu kişiler 4 ile 6 hafta aralığında bir sürede tekrar sağlıklarına kavuşurlar.
  • Hepatit D virüsü, Hepatit B virüsü bulaşmış kimselerde “yan etki” olarak kendini gösterebilir. Aynı yollarla bulaşan ve hemen hemen aynı etkileri gösteren bu iki virüs bir araya geldiğinde ölümcül sonuçlar doğurabilir.
  • Hepatit B ve D virüslerinin hastada bir arada bulunması durumu “koenfeksiyon” (çift enfeksiyon) olarak adlandırılır.
  • Hepatit B virüsüne sahip birine sonradan Hepatit D virüsü bulaşırsa durum daha da ciddi bir boyuta ulaşır ve buna “süper enfeksiyon” adı verilir.

Hepatit B Virüsünden Korunma Yolları

Kendinizi ve çocuğunuzu Hepatit B virüsündenkorumak için öncelikle bir sağlık kurumuna gidip kan testi yaptırarak halihazırda bu virüsün taşıyıcılığını yapıp yapmadığınızı öğrenmelisiniz.

Taşıyıcı değilseniz; hastanelerde, eczanelerde herhangi bir rahatsızlık dolayısıyla tedavi olurken sizde kullanılan enjektörün “temiz” olduğundan emin olmalısınız. Hepatit B bu yolla Afrika ülkelerinde ve Çin’de pek çok kişiye bulaşmıştır.

Cinsel birleşme yaşadığınız kimselerin sağlık durumlarını bilmek konusunda hassasiyet gösterilmelidir ve yabancılarla cinsel birleşmeden kaçınmak hem Hepatit B, hem de HIV virüslerinden korunmak için doğru bir yoldur.

Hepatit B’nin aşısı vardır; kendinize ve çocuklarınıza doktora danışarak bu aşıyı yaptırmanız virüsün bulaşma ihtimalini %60 azaltmaktadır.

Hepatit Virüslerinin Bulaşma Biçimleri

  • Hepatit A: kişinin kendi temizliğini sağlamaması, küflü ve bozulmuş yiyeceklerin tüketilmesi, temiz su temin edilememesi halinde vücudun içinde üreyebilir veya besin maddeleri ile vücuda girebilir.
  • Hepatit B: hastalığa sahip kişinin kanıyla, tükürüğüyle temasta ve cinsel yollarla bulaşabilir. En yaygın Hepatit virüsü değildir ancak en tehlisidir. Cinsel yollarla bulaşmasını prezervatif kullanımı veya oral birleşme engellemeyecektir. Ayrıca hastalıklı birinde kullanılmış enjektörün tekrar kullanılması, aynı tabak ve kaşıkla yemek yemek hastalığın yayılmasına neden olabilir.
  • Hepatit C: Aşısı olmayan tek Hepatit virüsüdür, B türünden bile daha şiddetli olmakla birlikte yine Hepatit B gibi karaciğeri ciddi şekilde tahrip eder ancak hastalar kendiliğinden iyileşebilir, yinede bu süreç uzun ve acılıdır. Sadece kan yolu ile bulaşır.
  • Hepatit D: Diğer adıyla Delta virüsü, Hepatit B bulaşmış kimselerde görülebilir. Hepatit B’nin gelişim sürecinin yan ürünü olarak kendiliğinden ortaya çıkar. Dışarıdan da bulaşabildiği bilinmekle birlikte bunun hangi yolla olduğu hakkında araştırmalar sonuç vermemiştir. Su, kan, vücut salgıları, cinsel birleşme, hava yollarıyla bulaşmaz. Organizma haricinde yaşamamaktadır, bu yüzden pasif durumdayken vücuda girip vücut içerisinde aktiviteye başlıyor olduğu düşünülmektedir.
  • Hepatit E: Tıpkı A virüsü gibi sağlıksız ortam, hijyensizlik ve bozulmuş gıdalardan vücuda girer. Ayrıca yaban domuzlarında Hepatit E virüsünün yerleşik olduğu anlaşılmıştır. Avrupa’da kırsal bölgelerde pek çok kişi yaban domuzu eti tükettiği için sık sık hastalanır. Hastalık süreci bir ile üç hafta kadar sürer ve sonrasında kendiliğinden iyileşme görülür.

Источник: https://www.ipuclarim.com/hepatit-b-hastaligi-nedir/

Поделиться:
Нет комментариев

    Bir cevap yazın

    Ваш e-mail не будет опубликован. Все поля обязательны для заполнения.

    ×
    Рекомендуем посмотреть